Uit de kast? Doe normaal! (eigen bijdrage van de ChristenUnie-SGP)

donderdag 11 oktober 2018 13.48 uur | laatst gewijzigd: donderdag 11 oktober 2018 15.25 uur | auteur: ChristenUnie-SGP Stichtse Vecht

Er voor uit mogen komen, wat het ook is, is een mooi en kostbaar goed dat moet worden gekoesterd.

De kast

Sommigen onder ons voelen zich opgesloten, niet voldoende vrij om zichzelf te zijn. Vandaag een oproep aan iedereen, die zich om welke reden dan ook opgesloten voelt, om ‘uit de kast’ te komen. Van veel kasten zit de sleutel aan de buitenkant. Maar veel kasten zitten helemaal niet op slot. Dat zie je aan de binnenkant in het donker niet maar het is vaak wel het geval. Een duwtje tegen de deur en hij gaat open. Neem zelf het initiatief, laat het niet (te veel) aan de maatschappij over. Maar realiseer je ook dat veel mensen misschien niet in de kast zitten waar jij in zit maar wel ook opgesloten zitten in hún problemen en uitdagingen in het leven. Maak jouw ‘probleem’ niet groter dan dat van anderen. Stel niet de vraag: ‘Wiens probleem is het grootste?’ maar ‘Hoe helpen wij elkaar om te gaan met onze uitdagingen in het leven?’

Doe normaal

Als samenleving verwachten wij van elkaar dat we ‘normaal’ doen. Maar laten we ons ook goed realiseren wat het betekent om je opgesloten te voelen. Het kan een verstikkende ervaring zijn waarin mensen de wanhoop nabij komen. Van ons als samenleving wordt verwacht dat we niemand uitsluiten. Wij van de ChristenUnie-SGP gaan voor een inclusieve samenleving, een samenleving waarin iedereen normaal mee mag doen. Het is verschrikkelijk wanneer mensen geen recht wordt gedaan (geaccepteerd worden, gezien worden), uitgesloten worden op welke grond dan ook. Dat zou vanuit de normen en waarden die wij in Nederland en dus ook Stichtse Vecht hoog hebben vanzelfsprekend moeten zijn maar het wordt ons ook voorgehouden in artikel 1 van onze grondwet: Discriminatie …. op welke grond dan ook, is niet toegestaan. Dat is niet alleen een opdracht voor de overheid…!

Trouw

In een van de boeken in de bijbel staat de vertelling over Noach. Na een massale overstroming, de zondvloed, schijnt weer de zon. De regenboog is een teken van Gods belofte dat Hij niet weer zal doen wat Hij heeft gedaan. Het lijkt erop dat God zich ergens niet meer aan vasthoudt waar Hij dat eerder wel deed, maar dat los laat. Is het misschien dat Hij besluit niet (meer) in te grijpen wanneer het niet gaat zoals Hij wil. Zet God daarmee zijn principes overboord? Wij denken van niet. God bevestigt juist een principe. Hij belooft trouw aan Noach en zijn nageslacht. ‘Ook al doen de mensen het niet zoals Ik het zou willen, Ik laat ze niet in de steek’. Voor ons mensen een voorbeeld dat we zouden moeten volgen. Dat een ander leeft op een manier die jij niet zou willen is geen argument om hem of haar links te laten liggen, te ontkennen, te negeren of zelfs te discrimineren, uit te sluiten.

Stichtse Vecht

Dat de regenboogvlag wordt gehesen op een dag als vandaag is voor ons niet nodig, wij vinden dat symbool politiek. Vandaag in de krant een artikel waarin staat de Stichtse Vecht matig scoort wanneer het gaat om de zaken die staan in het Regenboogakkoord. Nog steeds is daar die oproep aan de overheid om wat te doen. Met dit artikel hopen wij er wat aan te doen. Laten we niet wachten op ‘de overheid’. Laten we onszelf de vraag stellen: ‘Is er bij mij ruimte voor iedereen die anders is dan ik, hoe anders ook?’ Realiseer ik mij wel voldoende dat ook ik anders ben dan al die anderen en dat ik ook graag volledig mee wil kunnen doen in deze samenleving, niet worden aangekeken op de punten waarop ik anders ben? Heb ik de ruimte om te ontdekken wie ik werkelijk ben? Laat ik ruimte voor het gesprek over soms gevoelige onderwerpen, laat ik die ander in zijn of haar waarde?

MAATSCHAPPELIJKE ORGANISATIES