St. Antonius repareert bij eerste patiënten in Benelux ‘vergeten’ hartklep

dinsdag 21 juli 2020 12.07 uur | laatst gewijzigd: dinsdag 21 juli 2020 13.11 uur | auteur: St. Antonius
Foto: Geeske Stoker-Dijkman

Een primeur voor het St. Antonius Hartcentrum. Daar werden vorige week de eerste twee patiënten in de Benelux via de lies geopereerd aan een lekkende tricuspidalisklep. Deze hartklep wordt door artsen ook wel de ‘vergeten klep’ genoemd, omdat er weinig tot geen behandelingen zijn voor patiënten bij wie de klep niet goed werkt. Als er een manier wordt gevonden om deze ingreep ook te financieren, kan dit veel patiënten hun kwaliteit van leven teruggeven of zelfs hun leven redden.

De tricuspidalisklep zorgt ervoor dat het bloed alleen vanuit de rechterboezem naar de rechterkamer in het hart kan stromen en niet andersom. Bij een lekkage aan de klep ontstaan ernstige klachten als vermoeidheid, veel vocht vasthouden in benen of buik en hartfalen met een verhoogde kans op overlijden tot gevolg. Daar kan nu verandering in komen dankzij deze nieuwe ingreep, waarbij de lekkende tricuspidalisklep gerepareerd wordt via de lies.

Martin Swaans is cardioloog in het St. Antonius Hartcentrum en gespecialiseerd in hartingrepen via een katheter met behulp van cardiale beeldvorming (echografie van het hart): “De speciaal voor deze klep ontworpen TriClip, een soort nietje, brengen we tijdens de operatie met behulp van een katheter via de liesader in. Hiervoor hoeft het hart niet stil gelegd te worden. Via echobeelden volgen we de hartfunctie tijdens de ingreep nauwgezet en kunnen we de lekkage ook ter plekke goed beoordelen om er vervolgens voor te zorgen dat de clip op de juiste plek wordt geplaatst om de lekkage te dichten.”

Kwaliteit van leven teruggeven
Samen met zijn collega-cardiologen is Swaans continue op zoek naar manieren om patiënten met hartproblemen te helpen zonder dat daar een grote openhartoperatie voor nodig is. “Een openhartoperatie om een lekkende tricuspidalisklep te behandelen is voor de meeste, vaak oudere, mensen met deze aandoening veel te ingrijpend. Het enige alternatief wat ik tot nu toe kon bieden is vochtafdrijvende medicatie, wat de klachten iets vermindert, maar iemand niet beter maakt. Vorige week kon ik samen met mijn collega-cardiologen (Leo Timmers, Benno Rensing en Frank Eefting) voor het eerst het probleem van de lekkende tricuspidalisklep bij twee patiënten écht aanpakken om de kwaliteit van hun leven daadwerkelijk te verbeteren. Dat is fantastisch. Dáár doe ik het voor.”

Hans Robert de Wilde (72 jaar) is één van de twee patiënten bij wie Swaans de innovatieve ingreep uitvoerde. “Het is nu een week na de ingreep en ik ben alweer drie dagen thuis. Ik ben uiteraard nog wel herstellende, maar dat zal veel vlotter gaan dan wanneer ik een openhartoperatie had gehad. Dan had ik daar zomaar vier intensieve herstelmaanden bij op moeten tellen. Vanwege mijn lekkende hartklep kon ik veel leuke dingen in het leven niet meer doen. Ik golf graag; hou ervan om lekker buiten in beweging te zijn. Maar het zuurstoftekort maakte me zo vermoeid dat dat al een tijd niet meer ging. Ook sliep ik slecht. Nu slaap ik al twee nachten als een roos en hoop ik over niet al te lange tijd ook weer een balletje te kunnen slaan op de golfbaan.”

Financiering hard nodig
Al in 2009 had het St. Antonius Hartcentrum ook de primeur in de Benelux met het repareren van de mitralisklep via eenzelfde techniek en in 2018 werd in het St. Antonius voor het eerst een volledige mitralisklep vervangen zonder het hart stil te zetten. Inmiddels hebben ca. 500 patiënten in het St. Antonius via deze weinig belastende ingreep een mitralisklep-reparatie gekregen.

Cardioloog Swaans verwacht dat voor deze innovatieve reparatie van de tricuspidalisklep ook een grote groep patiënten in aanmerking komt, aangezien zo’n 5% van de patiënten ouder dan 75 jaar last heeft van een ernstig lekkende tricuspidalisklep. Voorlopig is de ingreep echter slechts weggelegd voor enkele gelukkigen. Er is helaas nog geen budget beschikbaar om de ingreep voor iedereen beschikbaar te maken. Swaans zet zich daarom samen met collega-cardiologen hard in om er financiering voor te vinden, bijvoorbeeld via een innovatiebudget van ZonMw. Swaans: “Dat kost tijd, maar we gaan er wel voor. Nu de techniek er na al die jaren eindelijk is, willen we natuurlijk ook het liefst iedereen helpen die hier baat bij kan hebben.”

MAATSCHAPPELIJKE ORGANISATIES